Will TV Trwam stow away on the digital platform?

The process of television digitization in Poland progresses. It is delayed but it speeded up when the new members of National Broadcasting Council (Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji, KRRiT), a constitutional organ, got elected by the parliament and the president in 2010. The chances of fulfilling the international agreement on switching off the analogue transmitters (or converting them into digitally modulated ones) are high.  But the opposition vehemently protests. Why?

Demonstration of the TV Trwam supporters at the entrance of the Regional Administrative Court, May 25th 2012 (display just the picture to enlarge)..

Current plans include starting three multiplexes of the ground based (vs. satellite) digital television, each capable of carrying seven to eight channels. The mux number 3 contains seven channels of the state owned television TVP. Mux 2 – channels of four broadcasters that use the analogue transmitters now. Some got additional channels. Mux 1, currently temporarily still partially used by TVP, will be used by broadcasters which did not have access to the ground based analogue transmission, those already sending via satellites or completely new ones. The concessions’ assignment process carried last year was going smoothly. Of the eighteen applications one was refused because of somewhat artificial condition of having Polish satellite TV concession. This condition was introduced by the previous council to bypass lacking legal regulations. Of the remaining seventeen stations six were qualified as not able to pay for broadcasting (total yearly cost of one channel and concession fee is about 8 millions zł – some 2 millions euro). The council had only four free channels to assign this time and it has chosen that number of applicants from the remaining eleven. One station decided to not to use the concession finally so another one was chosen leaving six stations with funds sufficient for broadcasting digitally without concessions assigned. Thus we have now four stations on the multiplex 1 (Eska TV, Polo TV, ATM, TVT), six stations with funds allowing them to try to get concessions in another concessions’ assigning process due to start later this year (4fun.tv, Next HD, RMF TV, Superstacja, Orange Sport Info, TVN Meteo) and six stations without sufficient funds unless they are able to increase them (iTV, CTV, Tele 5, Machina TV, TV Trwam, Radio na wizji). There were four appeals concerning two stations from the financially able group (Next HD and Superstacja, both owned by Astro) and two from the group without sufficient funds: Tele 5 and TV Trwam. All appeals were rejected by the National Broadcasting Council and the companies owning Tele 5 and TV Trwam continued fight for their cases by passing them to the Regional Administrative Court. On May 25th also the court rejected these cases. At least owners of TV Trwam announced that they will continue in Supreme Administrative Court in Poland and in European Court of Human Rights in Strasburg, France.

All these procedures look quite boring but I describe them only to elaborate on the special case of TV Trwam („I last” or „I endure”). This TV is owned by Lux Veritatis foundation created by two private persons: Tadeusz Rydzyk and Jan Król. Both of them are members of Catholic Redemptorist Order and their activity is supported by the Catholic Church. Fr. Rydzyk is known from establishing Radio Maryja (1991), a very conservative, politically biased, xenophobic (including anti-Semitism and strong homophobia), insulting, manipulating and falsifying history radio station. The TV created by him privately is of the same genre. After not quite successful attempts to create also an own political party Fr. Rydzyk got into alliance with the PiS (Law and Justice) party and was supporting their successful election campaign in 2005. The rule of PiS finished with scandals in 2007. The PiS government tried to transfer significant funds to the Fr. Rydzyk’s foundation (some 10 millions euro of European Union funds) but its premature fall prevented it from doing this. With PO (Citizens Platform) party at the power already in its second term (second term winning happened last year only first time after regaining independence in 1989) PiS needs to mobilize to have chances to win the 2015 election. Part of this machine are Radio Maryja and TV Trwam where PiS can advertise their candidates without interruptions or baffling questions. Fr. Rydzyk uses this party and a smaller one SP (Poland of Solidarity) party formed by PiS members outplaced for excessive independence of opinions. PiS and SP compete for Fr. Rydzyk support organizing demonstrations, sending support letters from the local governments controlled by these parties and collecting signatures of misinformed under a petition to the National Broadcasting Council (over 2,2 millions people now). Since January PiS has organised also 16 sessions of parliamentary committees devoted to the case of TV Trwam. The attitude of these people to the case of TV Trwam but also complete misunderstanding of democracy and its mechanisms was expressed by Wojciech Reszczyński, creator of one of the TV news programs during the communist rule in Poland. During the 20 thousand people demonstration in Warsaw in April he appealed to the president of Poland: „Mister president, these are officials of yours! They depend on your will and on your decision. One phone call to Mr. Dworak or Mr. Luft [another NBC member] and the social conflict disappears!”. Also Andrzej Jaworski, an MP from PiS has used similar words in Radio Maryja programme. Fr. Rydzyk and PiS activists complain on discrimination and lack of freedom of speech but they do not talk at all about the other stations which did not get concessions, neither about those with sufficient funds nor those without. The political interest of this campain is obvious. But why they do not try just to collect the missing funds instead of insisting on bypassing the democratic rules?

The financial gap of Lux Veritatis foundation is large. It makes business (own TV, university, bookshop) and collects donations. The income allows to finance the foundation activity and even transfer some money to formally independent „Nasz Dziennik” daily which barely survives with 36000 of copies sold. But a substantial part of the foundation income during the last 9 years was a large loan of 68 millions zł (some 16 millions euro) from the Redemptorist Order Polish Province. It is supposed to be paid off until 2019. The total amount to be paid was not revealed even to the NBC which should not have been even considering such incomplete financial information. Such a loan with an interest rate of 10 percent only would grow twice during some 10 years it was taken for. The foundation does not have and is not likely to collect additional 8 millions zł per year for digital broadcasting, it has to return the loan (14-20 millions zł yearly if we assume 10% interest rate) and it may have serious difficulties to survive without taking another large loan. It also may have problems with donations which decrease and which are collected in way breaking the law. Fr. Rydzyk was already fined by a court in Toruń for this (but he did no pay). The council did not take these details into account when considering concessions. The missing 15-20 millions zł yearly, which is some 150-200 millions zł during the 10 years concession term probably cannot be supplemented even by cooperative bank SKOK strongly connected with PiS which is lobbying for it in the parliament. Fr. Rydzyk boasts on 90 millions zł property of his foundation but he has not tried to change it into real money. It would be to little anyway. He did not try to get a bank loan as the stations which got the concessions did (and some have support from their owners with property of much over billion of zloties). It is possible that the Catholic Church could invest money into the Fr. Rydzyk’s enterprise but even though most of the bishops and priests are enthusiastic about the Fr. Rydzyk’s media the bishops did not call his TV ‚Catholic’ in their support letter to NBC, they have described TV Trwam as a ‚religious TV’ only. And investing in Fr. Rydzyk may be a very risky business (e.g. his cellular phone network collapsed in 2010 after a year of operating, a next one he started does not do well). Neither the TV Trwam viewers can help much. Radio Maryja has some 1 million regular listeners (and increasing recently) some 100 thousands of whom (very rough estimate) send money to Fr. Rydzyk. But his TV all the time illegally advertised in RM (it has a free concession but cannot broadcast ads) did not get much viewers during its 9 years of activity. It has 5500 viewers on average and some 40 thousands at the peak during two hours with bigger concentration of religious programs. It has some 75th place between some 100 TV channels in Polish. The televisions which got digital concessions have overtaken it in number of viewers even before their mux I reached broader coverage. Even though most of these stations have started only quite recently some of these channels has several times more viewers than TV Trwam. Also several of the religious programs in the state owned TVP gather about 1 million of viewers. Those at TV Trwam – few thousands or at most few tens of thousands. Catholics prefer other televisions. The number of viewers was not taken into account by the NBC but if we try to calculate how much money would have each viewer to give to close the financial gap of the Fr. Rydzyk’s foundation it is 4000-5000 zł (1000+ euro) per person for 10 years concession term. Definitely not cost effective. But for Fr. Rydzyk spreading his ideas (and those of the Church) is worth any amount of money, even if the state or other mux users would have to pay for him.

The Lux Veritatis propaganda talks about broad popular support. Two millions of signatures, (if really that many were collected) is significant but much more Poles are against privileges for TV Trwam and even for the Church in general. Also public officials seem recently to not to give to the Catholic Church everything it wishes. It looks like the public opinion starts to influence them. The ad hoc created Palikot Support Movement (RPP) party of Janusz Palikot, former PO activist, had good results in recent election despite that its stance is explicitly against the privileges of the Church. The members of RPP in the parliament include social activists like Wanda Nowicka, a feminist acting against ban on abortion, gay activist Robert Biedroń and a transgender movement activist Anna Grodzka who is herself trans M/F. Surprising results as for a Catholicism dominated country. After long years when conservative Democratic Left Alliance (SLD), PiS and PO where or are at the power this movement’s moderate ideas look almost crazy but its position is fairly strong. People have enough of conniption around the pope’s death and the Smoleńsk plain crash.

Also the Polish model of Ceasaropapism crumbles. One of the first symptoms was a funny affair with a priest aspiring to become a military bishop. As many priest he was talking in a church in a typical way, similar to the Radio Maryja and TV Trwam propaganda. It just happened that it was an official occasion and the president (from PO party) was present. He was not delighted with all the nonsense he has heard, he has scolded the priest and said that he is not going to promote him to a degree of a general. In normal circumstances even if some president would attend church ceremony officially he cannot influence fate of a priest in the Church structures. Church could nominate a military bishop or a fire service bishop and it would not be a business of the state. But in Poland it would be a disgrace for a military bishop to not to be a general and to not to have an appropriate salary. The pope and the Holy Spirit had to change their plans. Another quite recent case that I know comes from my birth place, a small city in Western Pomerania – Szczecinek. During the ceremony of our first constitution anniversary (1791) a priest was preaching in such a way, and with such amount of nonsense, including the alleged discrimination of TV Trwam and insulting homosexuals that the city mayor dared to criticize him publicly in his consecutive address.

The chairman of the National Broadcasting Council Jan Dworak is known as a Catholic and even a Catholic activist. Despite that he was not eager to bend the law severely to assign a concession to the Church supported TV Trwam. The concession for the Radio Maryja was given in the beginning of 1990-ties with breaking the rules of the law. At that time nobody dared to challenge the Church. It does not look that the current members of the council, even if most or all of them are Catholics, want to risk their reputation for the Church advantage. On the contrary. Unlike the bishops the Catholic intelligentsia sees the Fr. Rydzyk’s media as very harmful to their Church. The NBC members also seem to have enough courage and enough expertise to carry the concession process without faults and bias. The joined forces of the conservative opposition and Church may be too weak to break them and the courts in Poland are also independent. The only way for TV Trwam to stow away is a political campaign, propaganda against the stations which got the concessions and attempts to make the problem international. You may hear about it the European Parliament or during the football competition soon…

Opublikowano katolicyzm, KRRiT, prawo, propaganda, telewizja, TV Trwam | Otagowano , , , | 6 Komentarzy

Poglądy młodzieży a moralność badaczki

8 maja występowała w Radiu Maryja w audycji o. Waldemara Gonczaruka dr hab. Urszula Dudziak, kierowniczka Katedry Psychofizjologii Rodziny Instytutu Nauk o Rodzinie Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego im. Jana Pawła II. Audycja miała tytuł „Normy moralne ochroną rodziny”. W jej trakcie zaproszona do audycji dokonała razem z prowadzącym audycję manipulacji, którą można ocenić od strony moralnej.

Otóż Urszula Dudziak od lat prowadzi badania akceptacji przez młodzież licealną kościelnych norm dotyczących życia seksualnego i aborcji, i do tych badań nawiązała w trakcie audycji. Ubolewała nad tym, że z badanych kategorii uczniowie uważają za dobrą wierność małżeńską, ale nie cenią ani „czystości”, ani nie są za zakazem rozwodów, a już całkiem są przeciwni zakazowi antykoncepcji. Jednak drugą kategorią, która wg Dudziak wypadła dobrze, zaraz po wierności, był zakaz aborcji. Dudziak podała, że 1992 r. z jej badań wynikało, że za zakazem aborcji jest tylko 35% uczniów III klas licealnych, a w kilka lat po wprowadzeniu zakazu aborcji, w 2000 r., liczba ta wzrosła do 54%. Uznała to, razem z o. Gonczarukiem, za przykład pozytywnego wpływu prawa na moralność.

Można by pomyśleć, że są to wyniki wiarygodne. Ostatecznie dzieci i młodzież od przedszkola do ostatniej klasy szkoły średniej poddane są kościelnej propagandzie. I tak dobrze, że nie nabierają się np. na popieranie zakazu antykoncepcji, a poparcie zakazu aborcji ma również wielu zwolenników w całym społeczeństwie, w ostatnich latach około połowy. Tylko że autorka badań i prowadzący, zapewne też z nimi zapoznany, zataili wyniki kolejnych badań. Można się z nimi zapoznać np. w tej publikacji (wykres w niej zawarty jest poniżej). Otóż w 2003 r., mimo, że ustawowy zakaz nadal działał, poparcie dla niego wśród młodzieży spadło do 42%. W 2007 r. – do 21%. A więc mimo, że ustawa praktycznie całkowicie zakazująca aborcji cały czas obowiązuje, jakoś przestała oddziaływać na tych, którym może się zdarzyć, że będą jej podlegali. Poparcie dla zakazu spadło znacznie poniżej poziomu z 1992 r. Ciekawe jest, że w szczycie propagandy kościelnej, pod koniec pontyfikatu Jana Pawła II ten spadek był szczególnie szybki (1992-2000 – wzrost o 2,4% na rok, 2000-2003 – spadek o 4% na rok, 2003-2007 o 5,25% na rok). Ciekawe jak  wyglądają opinie młodzieży w tej i innych poruszanych kwestiach dzisiaj, po kolejnych pięciu latach. Być może tak, że dr hab. Dudziak boi się przeprowadzić następne badania.

Opublikowano katolicyzm, młodzież, naukawość, propaganda, Radio Maryja, religia, seks | Otagowano , , , | 8 Komentarzy

Życie wśród fanatyków

Co jakiś czas miewam wrażenie, że żyję w społeczeństwie, któremu fanatycy nadają ton. Tym razem nie chodzi mi tylko o fanatyków religijnych. Wiele osób z niechęcią odnoszących się do fanatyzmu tego rodzaju może równocześnie być fanatykami w innych dziedzinach, np. jeżeli chodzi o palenie papierosów. Ale zacznę jednak od jeszcze innego przejawu fanatyzmu – związanego z mediami.

Świętowałem wczoraj 30-tą rocznicę pozbycia się nałogu oglądania telewizora. Motywowało mnie naiwne oburzenie (byłem wtedy jeszcze nastolatkiem): dziennik telewizyjny nie pokazał ani 1 maja, ani 3 maja 1982 r. dużych demonstracji, które odbyły się równocześnie w wielu dużych i mniejszych miastach. To były czasy cenzury i skrajnej stronniczości, ale zaglądam do telewizji co jakiś czas i często się zdumiewam tym, jak sposób podawania informacji mało różni od tego, jaki pamiętam z poprzedniego ustroju. Marna jest hierarchizacja ważności informacji, dobór wygląda na przypadkowy. W zasadzie te wszystkie marne dzienniki, głupie teleturnieje i seriale oraz inne sposoby zanudzania widzów już by mnie nie dotyczyły, gdyby nie to, że coraz trudniej nie oglądać telewizji i nie słuchać radia. Skrajny przypadek to program radiowy albo muzyka nadawana przez głośniki w księgarni. Ale jeszcze trudniej jest znaleźć fryzjera, który nie męczy klientów swoim ulubionym programem radiowym lub telewizyjnym (czy ZAiKS mógłby być tak miły i podwyższyć stawki 10-krotnie?). Telewizory migają i krzyczą w barach, nie można ich uniknąć również w centrum krwiodawstwa (nawet przy samym oddawaniu krwi – personel musi oglądać telewizję, nikogo nie obchodzi, że krwiodawcy nie chcą) i w szpitalu dziecięcym. W tym ostatnim przypadku nie chodzi o telewizor w świetlicy, który mieści się w granicach normy, nawet jeżeli czasem przeszkadza robieniu w tej świetlicy czegoś innego, ale o telewizory kupione do każdego pokoju z chorymi. Trudno mieć pretensje, że w niewielkiej sali musi być upchanych tyle łóżek, że więcej się fizycznie nie zmieści i że w tych warunkach muszą koczować pacjenci i ich opiekunowie (na krzesłach, bo szpitale nie mają pieniędzy na lepsze warunki). Ale dodanie do tych trudnych warunków telewizorów jeszcze bardziej utrudnia, nie pozwala odpocząć, rozdrażnia, przyzwyczaja dzieci do oglądania telewizji, a równocześnie zaprzecza tezie, że szpitale mają mało pieniędzy. Ulubione media straszą też w pracy. Szczególnie uciążliwe jest poznawanie cudzych gustów muzycznych, kiedy się trzeba skupić nad tym, co się ma do zrobienia w ramach zawodowych obowiązków. Trudno uwierzyć, że tak bywa, ale widziałem (i słyszałem) takie przypadki osobiście. W wieloosobowej sali jedna lub kilka osób słucha głośno, nie przez słuchawki, ulubionej rozgłośni, kilka innych osób nie może się skupić i z trudem pracuje. Tak bywa w marnych firmach na zapleczu, ale nie lepiej maja klienci niektórych firm. Pracownicy lub zarządzający, którzy włączają radio w zakładzie fryzjerskim czy w sklepie, nie zauważają, że wielu osobom hałas przeszkadza, nawet dokładnie poinformowani nie przyjmują tego do wiadomości. To zachowanie typowe nie tylko dla tego rodzaju fanatyzmu.

Niewątpliwie nie wszyscy palący papierosy są uciążliwi, ale takich, którzy robią to pod oknami albo przy wejściach do firm jest wystarczająco dużo, aby zatruwać codziennie życie innym. Nie jest to kwestia nałogu, bo w zimie albo przy deszczowej pogodzie można odetchnąć – nagle przestaje śmierdzieć. Kiedy deszcze mijają, na chodniki, balkony i schody wypełzają palacze. Oni nie czują, że śmierdzi, nie zwracają uwagi na odczucia innych. Ale, niestety, ofiary ich chuligaństwa rzadko zwracają im uwagę, bo zwykle zakładają, że tak musi być, że brudu ani smrodu się nie zwalczy. Tak nie jest. Bardzo wielu palaczy daje się przekonać, że nie powinni zmuszać do palenia innych. Tylko nieliczni upierają się, że będą palić tam, gdzie wszyscy muszą przechodzić, bo… „w śmietniku musi śmierdzieć” (autentyczna wypowiedź takiej upartej, a niezbyt rozgarniętej palaczki). Często wina leży po stronie zarządów budynków (im też warto zwracać uwagę), które bezmyślnie sugerują palaczom akurat najgorsze i najbardziej uciążliwe dla innych miejsca, a czasem wręcz upierają się, że popielniczka musi być koniecznie przy samym wejściu. Ten rodzaj fanatyków znacznie trudniej przekonać niż samych palaczy, którzy w większości karnie przeniosą się z paleniem tam, gdzie im to sugeruje popielniczka lub napis.

Znamy fanatyzm religijny wielu biskupów, księży, zakonników, ale ostatecznie można by się nimi nie przejmować, gdyby nie to, że takie organy państwa jak sejm i senat podjęły w r. 2009 i 2010 specjalne uchwały o dyskryminacji nie-chrześcijan poprzez popieranie wieszania wszędzie symboli tej religii. Nawet bez tych uchwał symbole Kościoła Katolickiego widnieją w bardzo wielu szkołach (tam czasem nawet z ołtarzykami ku czci jednego z papieży), szpitalach, a nawet urzędach. Postać katolickiego papieża bywa propagowana nawet poprzez niektóre podręczniki do polskiego, pod pretekstem, że był pisarzem, podczas gdy naprawdę jego utwory nie należą do dzieł wybitnych, na które w szkole warto zwracać uwagę. Do tego dochodzą zajęcia z religii w okienkach pomiędzy lekcjami, tak żeby trudno było je ominąć. Mało kto mówi o tym, że używanie szkoły do szerzenia propagandy religijnej jest nieuczciwe. Tym bardziej, że wykorzystujący ją w ten sposób nie płacą nic za użytkowanie sal. Przeciwnie – to oni są dofinansowywani przez nas, podatników, niezależnie od wyznania czy jego braku. Cały ten interes napędza nie tylko państwo albo fanatyczne samorządy czy dyrekcje szkół, ale również rodzice, którzy – to akurat raczej niewiedza niż fanatyzm – myślą, że propagowanie religii jest tożsame z propagowaniem norm moralnych. Tymczasem wielu katechetów propaguje moralność bardzo odległą od tej, jakiej by chcieli nauczyć dzieci rodzice, których większość, jak sądzę, wyznaje etykę o źródłach oświeceniowych, a nie religijnych. Sam rozziew między zasadami moralnymi w domu i w szkole jest szkodliwy, a poza tym w ten sposób uczy się dzieci kłaniania się fałszywym autorytetom. Jak widać, udało się tego nauczyć ich rodziców. Miejmy nadzieję, że z dziećmi będzie trudniej.

Podobny do religijnego owczy pęd dotyczy też korzystania z oprogramowania. Zadziwiająca jest heroiczna walka z wirusami większości użytkowników komputerów. Większość z nich pewnie nawet nie wie, że są systemy napisane lepiej, a które są odporne na wirusy (sam żyję bez wirusów komputerowych od 19 lat). Tę niewiedzę wpaja, któż by inny – szkoła. W jednym z podręczników znalazłem wyznanie wiary początkującego użytkownika komputerów i Internetu. Do ważnych jego obowiązków należy walka z wirusami. Podręcznik sugeruje, że wirusy muszą być. Uczy też prasa. Obserwowałem kiedyś regularnie teksty jednej z gazet o nowych urządzeniach. O tych z Windows była mowa, że są z Windows, o tych z systemami Apple’a czasem można było się dowiedzieć, że mają np. MacOS-a (chociaż raczej już nie, że to odmiana UNIX-a), o tych Linuxem autorzy informacji pisali podając nazwę odmiany systemu, np. Android, prawie nigdy nie pisząc, że to Linux czyli UNIX. Hodowanie wirusów nie jest największym problemem związanym z bezmyślnym stosowaniem MS-Windows w każdej sytuacji. Te same szkoły, które uczą o wirusach, korzystają z własnej mądrości i kupują systemy MS-Windows, które dobrze sobie radzą z powielaniem wirusów. Wydają nie tylko na licencje, ale też na zarządzanie nimi, na oprogramowanie antywirusowe i użytkowe, zamiast płacić administratorowi tylko za zarządzanie systemami, a same systemy i programy, łatwe do zarządzania, bo unixowe (Linux lub FreeBSD), ściągać w większości za darmo z Sieci, za to bez wirusów. Pieniądze są wydawane przez szkoły lekko (chociaż bywa inaczej), zupełnie jak przez bogate szpitale i centra krwiodawstwa, co opisałem wyżej.

Rodzajem wiary religijnej jest wiara w homeopatię. Potępianą zresztą przez Kościół, do którego przyznaje się wielu wyznawców homeopatii, ale, uwaga, potępiana przez te kręgi nie dlatego, że nie działa i że jest oszustwem, ale dlatego, że funkcjonariusze Kościoła myślą, że jest to działająca magia, tylko, że wroga, bo nie ich. Tymczasem magia homeopatii została wymyślona bez żadnych podstaw rozumowych, „pamięć wody”, gdyby istniała, musiałaby obejmować również wszystkie trucizny i odchody, przez które ta woda w swojej historii płynęła, a badania wykazują, że cukrowe kulki i krople z czystej wody mają skuteczność najwyżej taką jak placebo. Fanatycy homeopatii to mniejszość, ale wpływająca na życie nie-fanatyków poprzez prawo farmaceutyczne. Status homeopatii w tym prawie jest dziwny. Z jednej strony ustawa w ogóle mówi o produktach homeopatycznych, w dodatku nazywając je produktami leczniczymi. Z drugiej – specjalny artykuł powiela wymogi stawiane prawdziwym lekom, poza jednym: „nie wymagają dowodów skuteczności terapeutycznej”. Tak jakby rząd Buzka, który przesłał do sejmu projekt ustawy w tej postaci, nie mógł zdecydować się czy wierzy w homeopatię, czy jednak nie wierzy. Zapewne artykuł ten sformułował ktoś, kto stanowczo wierzył w zyski ze sprzedawania cukru po 1000 zł za kilogram, a więc nie fanatyk, tylko, jak się u nas o takich ludziach mówi, „zdolny biznesmen”.

Można by wymieniać więcej przejawów fanatyzmu i zbiorowej histerii: strach przed GMO i elektrowniami atomowymi (wynikający z braku wiedzy o mechanizmach działania świata, wpływającym też na skłonność do wiary w homeopatię), niechęć do uznania, że nagła nadprodukcja dwutlenku węgla może nie być łatwa do przełknięcia przez ekosystem, pozostawianie swoich kup na ulicy (należących do właściciela psa, który je zrobił), strach przez marihuaną, tak jakby była bardziej szkodliwa od kawy albo nawet od alkoholu, upieranie się przy błędach językowych zamiast ich zwalczania („nie ma słowa «tę»”, „witam”) i wiele, wiele innych, ale nie będę już więcej wymieniał, bo jeszcze sobie narobię wrogów.

Opublikowano filozofia, fizyka, radio, religia, szarlatani, telewizja, UNIX | Otagowano , , , , | 2 Komentarze

Utęskniony koszmarny świat

Książka Tomasza Terlikowskiego „Operacja «Chusta»” ukazała się już dwa lata temu, ale się nie zdezaktualizowała. Przeczytałem ją dopiero niedawno i ujęła mnie prostotą i szczerością. Widzę w niej kontynuację nieudanej sagi Stanisława Krajskiego przerwanej po dwóch tomach z powodu niezdolności autora do twórczości literackiej. Terlikowskiego czyta się znacznie lżej bo styl jest lepszy, w książce jest więcej treści, ale tematyka jest podobna: świat opanowany przez okrutną Unię, z nielicznymi enklawami wolności. U Krajskiego jest to Słowacja (nieaktualne!) i wykupiony teren w Polsce, coś na kształt posiadłości o. Rydzyka na obrzeżach Torunia. Pierwsza próba tego autora w dziedzinie fantasy to inna książka: „Akcja Katolicka – ostatnia szansa dla Polski”.

Terlikowski w swojej książce przedstawia w wielu szczegółach cudowny świat swoich marzeń, w którym władze państwowe nie tylko nie finansują hojnie Kościoła Katolickiego i nie obniżają mu podatków, ale również nie są na niego obojętne, tylko szczerze go nienawidzą. Funkcjonariusze tajnej policji do głębi przejęci są cudowną chustą wystawianą w kościele, Jezusem i papieżem. Najczarniejszy charakter książki jest wręcz zabobonny – nic dziwnego, że jego kariera kończy się cudownym nawróceniem. Papieżowi, zamiast pokornie finansować jego wycieczki, władze podstawiają nogi do tego stopnia, że po którymś jego wyjeździe nie wpuszczają go z powrotem na teren Unii (gdyby tak Włosi nie pozwolili wrócić B16 z Kuby…). Władze, zamiast wieszać krzyże w szkołach, urzędach i szpitalach, usuwają kolumnę Zygmunta z powodu stojącego na niej krzyża. Zamiast zakazywać aborcji albo tylko do pewnego stopnia na nią zezwalać – przeciwnie, wprowadzają nakaz aborcji, która jest obowiązkowa, jeżeli ciężarna nie ma 18 lat. Tu wreszcie, w Świecie Terlikowskiego (dalej: ŚT) naprawdę istnieją mityczni suto opłacani za walkę z religią dziennikarze. Zamiast łatwych doktoratów dla hierarchów kościelnych w ŚT jest surowa kontrola państwa nad uczelniami teologicznymi. Można by powiedzieć, że w ŚT Bóg jest na swoim miejscu i wszystko jest na swoim miejscu. Nazwiska znienawidzonych przez autora osób publicznych zostały użyte do nazwania czarnych charakterów – i wszystko jest jasne i uporządkowane.

Więc wreszcie wszystko jest jasne. To właśnie ŚT opisują na co dzień takie media jak Fronda, Radio Maryja czy TV Trwam. Na s. 84 czytamy o pozbywaniu się pracowników-chrześcijan. Skąd my to znamy? Oczywiście, że z artykułu ks. Bartnika w „Naszym Dzienniku” odczytywanego grobowym głosem Marka Prałata, lektora Radia Maryja! To tam właśnie pojawiły się informacje, że chrześcijanie w Polsce nie dostają stanowisk. Również eutanazja w ŚT nie ma nic wspólnego ze swoją definicją, tylko jest taka jak u ojca Rydzyka: nie pomocą, ale morderstwem. W ŚT encykliki Jana Pawła II nie kurzą się w kącie, ale są rozchwytywane przez wiernych, a tępione zajadle przez policję, która widocznie się również bardzo przejmuje ich treścią, mogącą zrewoltować tłumy. Śmieliście się z opowieści abp. Michalika o katolikach z getcie? W ŚT właśnie tak jest, katolicy żyją w enklawie na Pradze. Taka jest szczera prawda i nie ma się z czego śmiać! Edukatorzy seksualni i państwo, zamiast karać za pedofilię i ją tępić, propagują ją, a Kościół… potępia. Dziwne, że również nie zoofilię – przecież wiadomości o propagowaniu zoofilii przez rząd Hiszpanii (wyssane z katolickiego palca) pojawiły się już wielokrotnie, zarówno na falach RM, jak stronach WWW Frondy. Ale widzicie już o co chodzi – Terlikowski w swojej książce pisze to, co zwykle w swoim internetowym serwisie, tyle że zagęszczenie nieszczęść jest nieco większe niż we Frondzie czy mediach o. Rydzyka. Więc jeżeli przeczytacie w mediach katolickich fanatyków znowu coś w rodzaju „zakaz mówienia mama i tata w Szkocji”, to się nie dziwcie. Te media to wielka platforma propagowania literatury fantasy i political fiction.

Opublikowano katolicyzm, propaganda, Radio Maryja, religia, TV Trwam | Otagowano , | 3 Komentarze

Czy historia się powtórzy?

O. Tadeusz Rydzyk, rozwijając Radio Maryja, nie wziął w 1994 r. udziału w konkursie na nadawanie przez ogólnopolskie sieci radiowe (zwyciężyły wtedy rozgłośnie RMF i Zet, stacje nadające marną muzykę). Złożył podanie o koncesję na ponad 100 małych nadajników, którą Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji zamieniła potem na koncesję i pokrycie ogólnokrajowe. Ponieważ była to sieć radiowa sklecona ad hoc, KRRiT powoli wypełniała obietnicę ogólnokrajowego zasięgu. Uruchomiona w pod koniec lat 90-tych przez rządzącą wtedy Akcję Wyborczą Solidarność (razem z Unią Wolności) Najwyższa Izba Kontroli pod dowództwem Janusza Wojciechowskiego (obecnie felietonisty w RM) stwierdziła, że owszem, obietnica zasięgu ogólnokrajowego została wydana niezgodnie z prawem, ale ponieważ została złożona, trzeba jej dotrzymać i stworzyć RM takie warunki do nadawania, jakie mają zwycięzcy konkursu.

Po czym, w 2001 r., na sam koniec urzędowania, AWS obdarował o. Rydzyka ustawą o darmowej koncesji dla RM, na czym o. Rydzyk zaoszczędził już od tego czasu kilkadziesiąt milionów złotych. Warunkiem zarówno zniżkowej koncesji, jaką RM miało przedtem, jak i darmowej, jaką miało potem, było nienadawanie reklam. RM nadawało reklamy, a w 2003 r. powstała TV Trwam, która często nadaje reklamy nieoznakowane, przegrywa procesy o zniesławienie i, tak jak RM, posługuje sie ksenofobią. Ale KRRiT niczego nie dostrzegała. Za przewodniczącej Danuty Waniek KRRiT nie reagowała na skargi na nielegalne reklamy w
RM, KRRiT nie zrobiła nic za przewodniczącego Juliusza Brauna, do zaprzestania ich nadawania wezwała dopiero w 2007 r. kolejna przewodnicząca, Elżbieta Kruk, potem, w 2009 r., Witold Kołodziejski, następnie w 2010 r., Jan Dworak. I nic się nie działo, aż do r. 2012, w którym, po kolejnej skardze rozpatrywanej 10 miesięcy, Warszawska Prowincja Redemptorystów została ukarana za nielegalne nadawanie reklam karą w wysokości 4000 zł.

Najwięcej przywilejów – odsiecz NIK-u i darmową koncesję – o. Rydzyk dostał w wyniku wprowadzenia do sejmu swoich posłów i poparcia przez AWS. Czy historia się powtórzy? Tym razem chodzi o przywileje i pieniądze dla TV Trwam.

O. Rydzyk poprzez swoją prywatną fundację Lux Veritatis stanął w zeszłym roku do konkursu, ale bez pieniędzy. Za samo nadawanie w multipleksie trzeba zapłacić przez dziesięć lat 80 mln zł. Fundacja o. Rydzyka ma prawie 70 mln zł – ale długów – i niewiele gotówki. Nie przeskoczy tej ok. 150-milionowej luki finansowej nawet przy pomocy finansujących go SKOK-ów, więc potrzebny jest nacisk polityczny.

Do tego bardzo potrzebne jest zjednoczenie partii popierających o. Rydzyka. Czy nacisk paru opozycyjnych ugrupowań wystarczy żeby dać koncesję TV Trwam, czyli tak naprawdę wydusić z nas, obywateli, brakujące pieniądze?

PiS i o. Rydzyk pokładają wielką nadzieję w NIK-u rządzonym przez prezesa nominowanego przez PiS. Czy prezes Jezierski będzie chciał zostać podnóżkiem i felietonistą o. Rydzyka tak, jak jeden z jego poprzedników? Znalezienie nawet małego niedociągnięcia mogłoby zostać rozdmuchane do monstrualnych rozmiarów, może by się dało powołać komisję śledczą itd. itp.

Inna droga może prowadzić przez sąd. O. Rydzyk jednak nie spodziewa się, że sprawiedliwość i tak będzie po jego stronie, a wręcz boi się procesu, chociaż ostatecznie jednak pozwał decyzję KRRiT o nieprzyznaniu koncesji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Jeszcze inna możliwość to nacisk na KRRiT rządu i premiera Tuska, który mógłby chcieć uniknąć niepokojów społecznych (pomysł podsunięty mi przez JK). Byłaby to jednak bardzo ryzykowna dla niego droga, bo gdyby się wydało, że naciska w ten sposób, to by bardzo wiele politycznie stracił. Natomiast popierając Dworaka, a nawet tylko zgłaszając swoje desinteresment w sprawach należących do KRRiT, może wiele zyskać.

Czy jednak huragan propagady i nacisków może złamać kręgosłup Jana Dworaka? Obserwowałem go regularnie w czasie kilkunastu ostatnio odbytych posiedzeń komisji sejmowych, na których PiS walczył o przywileje dla TV Trwam. Jak na razie nie wygląda na człowieka, który dałby się zastraszyć. Nie sądzę żeby dało się coś zrobić w męczącej o. Rydzyka sprawie bez wyrzucenia przewodniczącego KRRiT. A gdyby to się udało (przez NIK, komisję śledczą, zamach kamikadze…), to wtedy co? Jeżeli przez konkursowe sito zostałaby przepchana TV Trwam, to również inne telewizje, które nie mają pieniędzy miałyby prawo pójść tą samą drogą. A jest ich więcej niż dotychczas przyznanych kanałów, razem z TV Trwam aż sześć. W tym jedna stacja Tele 5 (Medianet) również, jak TV Trwam, odwołuje się do sądu. A gdyby mogły dostać coś stacje bez pieniędzy, to co wtedy zrobić z sześcioma innymi stacjami, które mają fundusze, ale przegrały zapewne dlatego, że cztery inne stacje, te które dostały koncesje, miały fundusze większe? (dwie z nich nadają marną muzykę – historia się powtarza) A gdyby nawet zostawić wyniki konkursu w spokoju i w ewentualnym nowym składzie KRRiT skupić się na ustawieniu następnego konkursu, który ma się odbyć pod koniec tego roku? Tu, gdyby odpowiednio ustawić kryteria (któż mógłby być piękniejszy od o. Rydzyka?!), można by wcisnąć TV Trwam na multipleks, ale przy dużym ryzyku unieważnienia konkursu przez sąd. Pozostaje więc tylko specjalna ustawa dla o. Rydzyka, taka jak za AWS, w przypadku Radia Maryja – że TV Trwam nie płaci, bo kłamstwa, które rozpowszechnia są najlepsze, a oglądają ją z rozkoszą miliony (w rzeczywistości dziesiątki tysięcy). Tylko czas AWS i UW się skończył, i choćby sprzymierzyli się szefowie PiS, PJN, SP, PR, UPR, NOP i ONR, to dzisiaj takiej ustawy nie przepchną.

Demonstracja poparcia TV Trwam we Włocławku (mlodywloclawek.pl).
Opublikowano demokracja, katolicyzm, KRRiT, media, prawo, propaganda, Radio Maryja, religia, TV Trwam | Otagowano , , , , | 3 Komentarze

Mój NZS: Wielka demonstracja

Od 1988 r. Niezależne Zrzeszenie Studentów, zdelegalizowane przez władze w styczniu 1982 r., próbowało się ponownie zarejestrować. W niektórych miastach struktury przetrwały całe lata 80-te, w innych były tworzone od nowa, przeważnie w łączności z działaczami pierwszego NZS-u. Początkowo myśleliśmy o rejestracji organizacji uczelnianych w poszczególnych miastach, a więc np. NZS Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, ale ostatecznie za lepszą uznaliśmy rejestrację ogólnopolską. Ponieważ w międzyczasie zmieniło się prawo dotyczące organizacji, mieliśmy okazję otrzymać odmowę rejestracji aż pięć razy (w dwóch instancjach wg starszego prawa i w trzech na mocy nowego prawa o stowarzyszeniach, nie licząc odmowy rejestracji I NZS-u jeszcze w 1980 r.), co było zawsze świetną okazją do protestów. Czwarta odmowa nastąpiła w styczniu 1989 r., niedługo przed rozpoczęciem rozmów Okrągłego Stołu, do których wybieraliśmy nawet swoich reprezentantów. Ale na razie zajęliśmy się protestem.

W Toruniu atmosfera była o tyle nerwowa, że nie było w nim dużej demonstracji od maja 1982 r. Były różne przemarsze po mszach, a 13 grudnia 1988 r. kadrowa 8-osobowa demonstracja NZS-u, w której też uczestniczyłem, ale od prawie sześciu lat nikt nie próbował zorganizować większego zgromadzenia. Znajomi naukowcy, działacze „Solidarności”, byli pełni obaw. Pamiętam jak zdawałem pośpiesznie egzamin z mechaniki kwantowej u prof. Jacka Karwowskiego. Bardzo chciał mi postawić czwórkę, ale nie były to czasy, w których mogłem poświęcić się pilnemu studiowaniu, więc dość szybko udowodniłem, że zasługuję tylko na trójkę i mogliśmy się zająć ważniejszym tematem – planowaną demonstracją. Prof. Karwowski, działacz solidarnościowego podziemia, w którym działała również jego żona dr Maria Anna Karwowska (ich syn Maciej, obecnie archeolog, był działaczem naszego NZS-u), uważał że lepiej powtórzyć formułę spotkania dyskusyjnego w auli uniwersyteckiej na Bielanach, do jakiego doszło na początku roku akademickiego, zamiast demonstrować w centrum miasta i narażać ludzi. Takie ostrożne podejście nie mogło się spodobać nam, młodym, żądnym sukcesu, więc rad nie posłuchaliśmy.

Ruszyły przygotowania. Rozklejaliśmy plakaty, robiliśmy transparenty. Kiedy obchodziłem kampus na Bielanach, podjechali do mnie znani mi dobrze esbecy, który już nie raz mnie zatrzymywali i zamykali w areszcie. Tym razem zdobyłem się na ucieczkę. Pobiegli za mną, ale schroniłem się do DS-7, a esbecy nie próbowali pogwałcić eksterytorialności akademika. Tego dnia byłem jeszcze w Instytucie Astronomii (może na zajęciach? chyba nie…) i w akademikach Centrum, bo również tam rozwieszałem plakaty, więc w końcu dopadli mnie na ul. Moniuszki, niedaleko DS 3: „Panie Macieju, prokurator chce a panem rozmawiać” (zmęczyli się i RM pomylił im się z Maciejem Romaniukiem, przewodniczącym naszego NZS-u). Okazało się, że tym razem, o dziwo, nie chcą mnie zamknąć, tylko zawieźć do prokuratury. Chwilę w niej czekałem, potem prokurator wzywał, więc wstałem żeby pójść, ale okazało się, że powinienem wcześniej zakończyć jedzenie herbatników, które wyciągnąłem z kieszeni i napocząłem w poczekalni (czasy nie sprzyjały regularnym posiłkom i miewałem zaległości). Prokurator i herbatniki – nie wypada. Wcześniej częstowałem esbeków, ale nie wzięli. No tak, mogły być zatrute. Gdy skończyłem herbatniki i wszedłem, prokurator postraszył mnie zamknięciem na trzy lata za nielegalną demonstrację, co w tamtych warunkach politycznych było zabawne, chociaż byłem zbyt zmęczony żeby się śmiać. Potem mnie puścili.

Demonstracja odbyła się 19 I zgodnie z planem, z tysięcznymi tłumami, chociaż bez Maćka, który miał przemawiać, ale dał się złapać. Długo dyskutowaliśmy kto ma go zastąpić. Ja nie czułem się godzien, no, może w piątej kolejności. Różni krzykacze okazali się krzykaczami pokątnymi, ale niestety nie wiecowymi. W końcu, z braku innych chętnych, zgłosiłem się ja. W tym momencie od któregoś z kolegów dostałem konspekt przemówienia wiecowego pióra W., wspomagającego nas NZS-owca I generacji, wtedy (i do dzisiaj) pracownika UMK. Tekst był tak ultrapatriotycznokatolicki, że mnie odrzuciło, schowałem go do kieszeni (niestety, się nie zachował) i, mimo braku doświadczenia, przemówiłem z niczego, czyli z głowy, o tym, czym się wtedy na co dzień zajmowałem, i czego w zasadzie dotyczyła demonstracja: odmowy legalizacji NZS-u i kwestii nowelizacji ustawy o szkolnictwie wyższym. Nowelizacji domagała się wtedy uczelniana opozycja, nad projektem pracował również senat UMK, w którym byłem przedstawicielem samorządu studenckiego i uczestniczyłem w tych pracach. Na wysoki diapazon wszedł dopiero występujący po mnie doc. Tadeusz Jasudowicz (którego tak właśnie przedstawiłem, popełniając wielką gafę, bo nie nazwałem go, jak wtedy było przyjęte, profesorem, którego to tytułu odmawiali mu komuniści z powodów politycznych – ale się nie pogniewał). Jego przemówienie zaczynało się od „Orły wy moje…” (że co? – pomyślałem) i było stosownie podniosłe. Chwała mu, że przemówił i włożył w swoje wystąpienie wiele emocji, bo nie wiem czy by się znalazł inny chętny pracownik UMK, a nam przemawianie szło tak, jak opisałem wyżej.

Potem chcieliśmy iść pod Urząd Wojewódzki, a może nawet dalej (jakby dalej iść prosto, to następny byłby komitet PZPR), ale ZOMO stanęło nam na drodze. Chciałem stanąć tam gdzie ZOMO, tzn. ruszyć tłumem na pałkarzy. Możliwe, że przeceniałem nasze możliwości, w każdym razie na dalszy marsz nie zgodzili się bardziej doświadczeni koledzy. Z braku doświadczenia w walkach ulicznych wycofaliśmy się (żeby komunizm potrwał jeszcze ze dwa lata, to byśmy się doszkolili i nie mieliby z nami lekko). Potem bezładnie miotaliśmy się po rynku, to w stronę Piekar, to w stronę Szerokiej. Próbowałem atakować jeżdżącą po rynku sukę (slang: lekko opancerzoną furgonetkę marki nysa, z zomowcami), stając jej na drodze i piszcząc megafonem, ale jakoś nikt nie ruszył do ataku razem ze mną, a suka się zatrzymała i zaczęły się otwierać drzwi. Lepiej było uciekać. W końcu zebraliśmy się do kupy, ale po wyjściu na Szeroką i przejściu nią kilkuset metrów znowu zostaliśmy zablokowani. Jarek Garbowski (tak jak ja, wiceprzewodniczący naszego NZS-u) wezwał przez megafon ich dowódcę i zaproponował milicji, że rozejdziemy się spokojnie, a oni nas nie będą ścigać. I tak się stało, odeszliśmy w stronę pl. Rapackiego i akademików. Ale w zamieszaniu niektórzy znaleźli się na Łaziennej i tam jednak byli przez milicję ganiani (wg AMod).

NZS został ostatecznie zarejestrowany już po wyborach, we wrześniu 1989 r., przez trzecią czy czwartą instancję w tym postępowaniu. Pierwszy NZS był zarejestrowany w lutym 1981 r., po długim okupacyjnym strajku studenckim.

Opublikowano historia, komunizm, młodzież, NZS | Otagowano | Dodaj komentarz

Czy Telewizja Trwam powinna być uprzywilejowana? (uzupełnienie: … i kto za to zapłaci?; źródła informacji)

Niektórzy pewnie już czytali poniższe tezy albo większość z nich w moim WWW, ale ponieważ cały czas je uzupełniam, postanowiłem przenieść najnowszą wersję (dużo uzupełnień i poprawek!) do bloga. Każdy może znaleźć w tej wersji tekstu coś nowego.

2011-03-05: Dodałem pytania posłów zadane na posiedzeniach sejmowej Komisji Kultury i Środków Przekazu 19 i 26 lutego z odpowiedziami KRRiT (PDF, 14 MB). Inne źródła: artykuł Krzysztofa Lufta, członka KRRiT, wypowiedzi Jana Dworaka, przewodniczącego KRRiT o tym, kto jest właścicielem FLV i o finansach tej fundacji. (dodane 2012-04-17).

2012-03-30: Bilans FLV:

W skrócie można opisać całą sytuację tak: o. Tadeusz Rydzyk szuka wszelkich sposobów żeby propagować swoją ideologię i ma nadzieję, że nawet wśród widzów, którzy by mieli chociaż przelotny kontakt z należącą do niego telewizją mogą się znaleźć jednostki podatne na jego manipulacje i kłamstwa. Obecnie jego Telewizja Trwam ma techniczne pokrycie ok. 30%, tzn. ma w zasięgu 9-10 mln widzów. Ale TV Trwam ogląda najwyżej 45 tys. z nich (w szczycie między 20 a 22), mimo że, jak niedawno ogłosił bliski współpracownik o. Rydzyka, sen. Stanisław Kogut, fundacja Lux Veritatis sprzedała 200 tys. dekoderów. A więc nawet ci, którzy kupili dekodery akurat z tego źródła, ostatecznie w większości zniechęcili się do telewizji należącej do oo. Rydzyka i Króla. Oczywiście dekodery kupowane gdzie indziej też mogą odbierać TV Trwam, ale jest ona tak nudna i dziwna, że mało który z użytkowników lub z abonentów telewizji kablowych zostaje stałym widzem.

TV Trwam ma za to inną szczególną cechę, która pomaga jej domagać się specjalnych przywilejów: jest stronnicza. To powoduje, że jest ona niezwykle popularna wśród działaczy Prawa i Sprawiedliwości (oraz Solidarnej Polski), którzy zarówno w czasie kampanii wyborczych, jak i poza nimi, mają w tej telewizji wyłączność na reklamowanie swojego stronnictwa. Nie ma takiej cechy np. inna telewizja zajmują się sprawami społecznymi i politycznymi, Superstacja, która również starała się o koncesję, i która również jej nie dostała, mimo że, w przeciwieństwie do FLV, w jej przypadku KRRiT stwierdziła, że ma możliwości finansowe pokrycia dużych kosztów emisji przez multipleks. Nie wiem na ile program Superstacji jest wyważony i bezstronny, ale z pewnością daleko mu do stronniczości TV Trwam (ostatnio o tej stronniczości mówił raport KRRiT). W ten sposób gorsze, nieuczciwe dziennikarstwo, pozwala wywierać skuteczniejszy nacisk polityczny i ma szanse wypierać dziennikarstwo bardziej uczciwe. Jeżeli się to nie uda, to tylko dlatego, że fundusze złego dziennikarstwa są mniejsze. Polityczni sojusznicy i przedstawiciele o. Rydzyka organizują zebrania komisji sejmowych w jego interesie, uchwały rad miast i powiatów, w których mają większość (dezinformując i oszukując radnych co do faktów), zbieraja podpisy wysyłane do KRRiT, organizują demonstracje, powtarzają kłamstwa na temat walki o koncesję dla fundacji o. Rydzyka. Wszystko to po to, żeby uzyskać jego przychylność, bardzo ważną w sytuacji małego poparcia dla ich partii. Największe kłamstwo tych działaczy to twierdzenie, że występują w obronie wolności słowa. O. Rydzykowi i jego gościom jego stacji nikt nie zabrania się wypowiadać (gorzej jest ze słuchaczami tych stacji, ostro cenzurowanymi przy pomocy bardzo długiej linii opóźniającej). Przeciwnie – KRRiT bardzo długo rozpatruje skargi na naruszanie prawa przez TV Trwam (niektóre nawet od maja i końca nie widać), a działacze PiS i SP walczą o przywileje wyłącznie dla jednej telewizji, która nie ma możliwości finansowych potrzebnych do udziału w multipleksie, nie wspominając o jedenastu innych stacjach, które też nie dostały koncesji. To nie walka o wolność słowa, ale o przywileje dla stronniczej politycznie stacji.

Lista nieprawdziwych stwierdzeń padających w czasie kampanii propagandowej Radia Maryja i zależnych od niego posłów na rzecz prywatnej Telewizji Trwam:

  • Bez dodania do multipleksu TV Trwam nie będzie mogła nadawać programu w telewizjach kablowych (jedno nie ma związku z drugim, będzie mogła tak jak może teraz),
  • TV Trwam nadaje obecnie analogowo, a po wyłączeniu naziemnych nadajników analogowych już nie będzie mogła (o. T. Rydzyk, RM, 2012-04-16 17:10) – to nieprawda, TV Trwam nadaje cyfrowo przez satelity oraz Internet i brak koncesji na cyfrowe nadawanie naziemne nic w tej sprawie nie zmienia,
  • Telewizja Trwam „jest oglądana przez setki tysięcy Polaków” (badania AGB Nielsen pokazują, że średnia widownia to ok 6 tys. osób, szczytowa – 45 tys.),
  • FLV, do której należy TV Trwam ma ogromny majątek, 86 mln zł, podczas gdy stacje, które dostały koncesje mają majątku najwyżej pojedyńcze miliony albo tylko tysiące złotych. Tymczasem niektóre z tych stacji należą do firm zależnych od firm znacznie większych. Np. ZPR S.A. ma majątku ok. 1,5 mld zł. Poza tym majątek trwały nie sfinansuje kosztów nadawania i koncesji, jeżeli się nie zamieni go na gotówkę, a tego o. Rydzyk nie deklarował w przypadku swojej fundacji.
  • TV Trwam to „medium katolickie” (nieprawda, prywatne, nie ma formalnych związków z żadnym kościołem),
  • Brak TV Trwam w multipleksach cyfrowych to „eliminacja jedynej ogólnopolskiej katolickiej telewizji” (Brak tego przywileju niczego telewizji Trwam nie zabiera, a tym bardziej jej nie eliminuje – może nadawać na takich samych zasadach jak dotychczas. Jeżeli uznać ją za katolicką (do czego nie ma formalnych podstaw), to nie jest jedyną taką stacją, jest przecież też TV Religia TVN-u, a TVP nadaje dużo programów katolickich.)
  • Brak TV Trwam w multipleksie to dyskryminacja katolików (oprócz tego, że są inne stacje i programy religijne, większość pracowników i właścicieli stacji telewizyjnych w Polsce to katolicy. O. Rydzyk nie ma monopolu na katolicyzm. Zresztą czy rzeczywiście 45 tys. osób oglądających TV Trwam to 90% katolików?)
  • KRRiT nie chce dać RM i TV Trwam należnego miejsca na multipleksie (Słuchacze powtarzają za redakcją tezę o dyskryminacji RM i TV Trwam przez ostatnie decyzje. Tymczasem stacje radiowe nie będą umieszczane w multipleksach telewizyjnych, są one tylko dla stacji telewizyjnych. Osobne pasmo będzie używane do radiofonii cyfrowej i pierwszy próbny nadajnik w Warszawie nadaje 12 stacji, w tym też RM. TV Trwam nie ma „należnego” miejsca w multipleksie telewizyjnym.)
  • Radio Maryja było dyskryminowane przez KRRiT w latach 90-tych, co potwierdził NIK (NIK stwierdził wtedy również, że koncesja ogólnopolska została przyznana RM z naruszeniem prawa. „Dyskryminacja” była tylko niewystarczająco pośpiesznym realizowaniem tej bezprawnej uchwały, zob. wystąpienie Juliusza Brauna w sejmie w 1999 r.)
  • W Radiu Maryja potencjalni widzowie TV Trwam są kuszeni darmowością dostępu do naziemnej telewizji cyfrowej. Tymczasem koszt kupna dekodera telewizji cyfrowej albo nowego telewizora nie jest mniejszy od kosztu kupna zestawu do odbioru telewizji satelitarnej. Ciekawe jest też, że koszt finansowania emisji przez multipleks (7 mln zł rocznie) i koncesji (10,5 mln zł za 10 lat) przy tak niewielkiej widowni, nawet jeżeli weźmiemy pod uwagę jej szczytową liczebność, wynosi: 8 mln zł/rok / 45 tys. osób = 178 zł/rok/osobę , a w ciągu 10 lat emisji ten koszt wyniósłby 1780 zł/osobę! Bardzo wątpliwe jest żeby FLV była w stanie pokryć te koszty donacjami widzów.

Działacze PiS walczący o przywileje dla telewizji należącej do o. T. Rydzyka nie mówią że:

  • Jest to stacja, która prowadziła ich kampanie wyborcze i tylko ich.
  • TV Trwam nie była jedyną stacją, która nie dostała miejsca w multipleksie cyfrowym. KRRiT z powodów niewystarczających środków odmówiła kanału w multipleksie stacjom: iTV (Telestar), CTV (Cable Television Networks), Tele 5 (Mediasat), Machina TV (TV Point Group), TV Trwam (Fundacja Lux Veritatis), Radio na wizji (Polskie Radio). Natomiast następujące stacje mają wystarczające zasoby finansowe, ale się nie zmieściły w czterech rozdysponowywanych kanałach: 4fun.tv (4fun Media), Next HD (Astro), RMF TV (Multimedia), Superstacja (Astro), Orange Sport Info (Telekomunikacja Polska), TVN Meteo (Grupa TVN należąca do Grupy ITI). Odwołania złożyły firmy Mediasat (Tele 5), Astro (Next HD i Superstacja) oraz fundacja Lux Veritatis (TV Trwam).
  • TV Trwam łamie ustawę o radiofonii i telewizji nadając często reklamy ukryte (zob. skargi do KRRiT z maja, czerwca, grudnia 2011 r.). W KRRiT trwają postępowania w tych sprawach. Jedno z nich już od 10 miesięcy.
  • TV Trwam była skazywana za naruszenie dóbr osobistych. M.in. Jerzego Owsiaka i WOŚP, ale nie wykonała wyroków sądowych nakazujących przeproszenie za oszczerstwa.
  • Telewizja ta znana jest z wypowiedzi ksenofobicznych.
  • W lutym 2011 r. o. T. Rydzyk został ukarany grzywną przez Sąd Rejonowy w Toruniu za prowadzenie niezarejestrowanej zbiórki publicznej na rzecz swojej fundacji na falach Radia Maryja, którego jest dyrektorem. Takie działania, w związku z którymi dyrektor Radia Maryja ryzykuje utratę przez tę stację koncesji, są obarczone konfliktem interesów. O. Rydzyk do dzisiaj nie zapłacił zasądzonej grzywny, mimo że wyrok od czerwca 2011 r. jest prawomocny. Zapłaciła za niego posłana PiS-u Anna Sobecka, łąmiąc tym inny przepis kodeksu wykroczeń, a więc zapewne nieskutecznie (co stwierdzi sąd).
  • TV Trwam należy do fundacji Lux Veritatis, ktora jest fundacją dwóch prywatnych osób: Tadeusza Rydzyka i Jana Króla. Jak oświadczył w wywiadzie prasowym jeden z prowincjałów redemptorystów, o . Ryszard Bożek, zakon nie ma nic wspólnego z tą telewizją. Inny z poprzednich prowincjałów, o. Zdzisław Klafka (obecnie pracownik o. Rydzyka) pisał też o tym w piśmie do KRRiT.
  • Koszty kanału w multipleksie to 10,5 mln zł za 10-letnią koncesję i 7 mln zł rocznie na koszty emisji.
  • FLV ma ok. 90 mln zł majątku, ale obciążonego 70-milionową pożyczką od Warszawskiej Prowincji Redemptorystów, o której dyrektorka finansowa Fundacji kłamała na posiedzeniach komisji sejmowych, że jest to „nasz właściciel”. Fundacja nie przedstawiła KRRiT informacji o sposobie spłaty długu (poza tym, że do 2019 r.) ani stanu konta (tylko że „siedmiocyfrowy”). Nie wiadomo więc jak chce pokryć koszty, bo nie deklarowała, że zamierza sprzedać w tym celu jakieś części majątku, nie napisała ani słowa o ewentualnym odroczeniu spłaty długu, nie wzięła kredytu bankowego. Fundacja ma też do pokrycia koszty rozpoczętych inwestycji (których wypierała się w sejmie) oraz zarezerwowane ponad 5 mln zł na ewentualne pokrycie podatku, którego kilka lat temu nie zapłaciła. Dochody z donacji moga być za małe na pokrycie kosztu obsługi długu (ok. 7-8 mln zł rocznie), a tym bardziej na płacenie ok. 8 mln zł rocznie – razem: ok. 15 mln zł rocznie. Można zastanawiać się jak byłby pokryty koszt kanału TV Trwam w multipleksie. Być może o. Rydzyk myśli o jakimś prostym rozwiązaniu, np. o naszych podatkach.
  • Zdobywanie przez FLV donacji na TV Trwam opiera się na działaniach niezgodnych z prawem: reklamowaniu się w Radiu Maryja i zbiórce publicznej bez zezwolenia ogłaszanej przez to radio i inne media. Sama TV Trwam nadaje reklamy o charakterze ukrytym (bez oznakowania). Nic dziwnego, że KRRiT, która właśnie rozpatruje skargi na te naruszenia prawa i zastanawia się, jak podaje o. Rydzyk, nad odebraniem RM statusu „nadawcy społecznego”, może uważać dochody FLV za niestabilne.
  • Widownia TV Trwam jest bardzo niewielka, średnio 6 tys. osób (w szczycie między godz. 20 a 22 – 45 tys.). Niedawno powstałe stacje, które dostały miejsca w multipleksie już ją przegoniły (Eska TV – średnio 8 tys., Polo TV – 19 tys.) albo doganiają – TTV miało średnią widownię 5 tys. widzów już po 11 dniach nadawania. I nie ma na to wielkiego wpływu obecność w multipleksie, który na razie jest słabo dostępny (co jednak się szybko zmienia), tylko, tak jak w przypadku TV Trwam, nadawanie przez satelitę i obecność w telewizjach kablowych. Większą od TV Trwam oglądalność mają też stacje, które nie otrzymały koncesji. Np. Superstacja ma średnio 13 tys. widzów, TVN Meteo miała w 2009 r. 17 tys. widzów, jak również iTV czy 4fun.tv.

Publiczna walka o kanał w multipleksie dla o. Rydzyka zaczęła się w zeszłym roku i zakrojona jest na kilka lat. Jeżeli nie uda się zmusić KRRiT do przyznania TV Trwam kanału poza prawem, następna szansa pojawi się jeszcze w tym roku jesienią, w związku z konkursem na trzy kanały w tym samym multipleksie 1, które opuści TVP. Później będą powstawać kolejne trzy multipleksy dla programów płatnych. O. Rydzyk z pewnością nie spodziewa się, że ktoś będzie tak bardzo chciał oglądać jego program, żeby za niego zapłacić, więc pewnie wtedy będzie naciskał na zmianę charakteru któregoś z nowych multipleksów i umieszczenie w nim swojej telewizji. Jak dobrze pójdzie, to cała kampania wymuszania przywilejów dociągnie do wyborów w 2015 r. …

Opublikowano demokracja, katolicyzm, KRRiT, Lux Veritatis, propaganda, telewizja, TV Trwam | Otagowano , , | 15 Komentarzy